سيد علي اكبر قرشي

339

قاموس قرآن ( فارسي )

اين آسمان كه سيارات و خورشيد آن را مشخص ميكنند پيش از زمين است و زمين نسبت به آن مثل نخود كوچكى است نسبت بگنبدى بزرگ . در كتاب آغاز و انجام جهان ص 37 با استفاده از كلمات آيه روشن نموده كه منظور از آسمان در اينجا آسمان منظومهء شمسى است . احتمال ديگر آنست مراد از آسمان كهكشان ما باشد كه منظومهء شمسى قسمت كوچكى از آنست . در « ارض » نيز مطلبى راجع به آن گذشت . 9 - در هفت محل از قرآن مجيد آمده كه آسمانها و زمين در شش روز آفريده شدند مثل * ( « إِنَّ رَبَّكُمُ الله الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَالأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ » ) * اعراف : 54 . ايضا آيات سوره هاى يونس : 3 - هود : 7 - فرقان : 59 - سجده : 4 - ق : 38 - حديد : 4 . ظاهر السموات نشان ميدهد كه منظور همهء آسمانهاست ولى در سورهء فصلت آيهء 9 تا 12 اين شش روز تشريح شده است و روشن مىشود كه مراد آسمانهاى هفتگانه زمين است و از آن چنين بر ميايد كه زمين و آسمان كه به صورت گاز غليظ بود در دو روز ( دوران ) آفريده شد و در عرض چهار روز در زمين تقدير اقوات گرديد و گاز غليظ به صورت آسمانهاى هفتگانه در آمد مشروح اين سخن را در « ارض » مطالعه كنيد . پيداست كه غرض از روز 24 ساعت نيست بلكه منظور دوران است كه شايد ميليونها سال طول كشيده باشد . 10 - در بسيارى از آيات مراد از « السماء » طبقات هفتگانهء جوّ است كه مفرد و مطلق آمده مثل * ( « يَوْمَ تَكُونُ السَّماءُ كَالْمُهْلِ » ) * معارج : 8 . * ( « وَانْشَقَّتِ السَّماءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ واهِيَةٌ » ) * حاقه : 16 . * ( « فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ » ) * قمر : 11 . ولى در بعضى غرض مطلق عالم فوق است نظير * ( « وَجَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَالأَرْضِ » ) * حديد : 21 - * ( « فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَالأَرْضِ . . . » ) * ذاريات : 23 . * ( « وَهُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِله وَفِي ) *